ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

389

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

و بر معده كبّه حجام نهذ و بفرمايذ تا بخسبد اكر خواب « 1 » نيايذ آن داروها بدهند كى آنجا ياذ كرده‌ام « 2 » بباب ذات الجنب و سل و خواب را نيك دارند بدين بيمارى ، و بر سينه نهذ ضمادهاء سرد كرده بيخ « 3 » و بر بايهاش آب سرد ريزند و آب نار ساذه و آب سيب و آب ابى دهندش خام با زفوذه « 4 » هر جند قى كند دمادم ديكر مىدهند اندك‌اندك تا مكر قرار كيرذ جه « 5 » اكر بسيار دهند قى كند و جن منش كشتن كم شد « 6 » بده مر او را طباشير و كل نشابورى و كل سرخ به آب سيب يا به آب سرد اندك‌اندك و آخر كار كوشت‌آبه كى از جوژه بوذ جنانك جند جوژه را « 7 » به يارى و اندام‌اندام كنى يا كوشت كردن بزغاله را بجوشانى نيك تا قوت وى به آب آيذ انكاه بدان آب كوشت « 8 » آب آبى برافكنى و اندكى شراب و بدهى تا بخورد « 9 » و جن خورده بوذ كبّه حجام بر معده وى « 10 » نهند و بمكّند « 10 » تا طعام را آنجا بدارذ و جن زمانى نيك برآيذ « 11 » و جهد كند بخواب « 12 » و كبّه بردارند « 13 » و باز غذا ناردان و غوربا دهند « 14 » و اكر بتواند « 15 » جوژه بريان بخايذ و باز شراب ترنج خورد ( f . 309 ) و كر او را باذنيجى « 16 » كنند « 17 » تا بوذ كى خواب يابذ تمام به شوذ و « 18 » هم برين‌كونه بباشذ « 19 » دو روز و روز سديكر بكرمابه روذ .

--> ( 2 - 1 ) - نيايذش آن داروها بدهندش كه انجا ياذ كردم ( 3 ) - ب ه : و برف ( 4 ) - ب ه : دمادم و ( 5 ) - ب ه : كى ( 6 ) - ف : شده . م شوذ ( 7 ) - ف : « را » ندارد ( 8 ) - ف : « اب كوشت » ندارد ( 9 ) - ب ه : و اندكى كاك بكوبند و با اين اب يار كنند و اكر قى كند زمانى درنك كنند و باز بدهند تا بخورد ، صح ( 10 - 10 ) - ف : نهى و بمكى ( 12 - 11 ) - ف : بخسبذ و جهد كند بخواب ( 12 ) - ب ه : اندر رود ( 13 ) - ف : بردارد ( 14 ) - ف : دهندش ( 15 ) - ب ه : كوشت ( 16 ) - ف : باذه نيجى . م : ظ . باذ بيجى ( 17 ) - ب ه : و او را . . . ( 18 ) - ف : « و » ندارد ( 19 ) - ف : باشد .